Zapraszam do Galerii zdjęć z wyprawy Andy 2009 na stronie Kasi. Cóż, koleżanka jest pierwsza z publikacją zdjęć, ale nie dziwne, skoro mnie się tak z tym schodzi… Wtajemniczeni wiedzą dlaczego, więc wybaczą zwłokę. Ale już niebawem powinienem conieco opublikować.  Póki co zapraszam do oglądania i komentowania. Miłych wrażeń.

Póki świeżo pamiętam, zaktualizowałem listę ekwipunku uwględniając doświadczenia i potrzeby na ostatniej wyprawie. Jakie wnioski: żeby mieć dobrze dopasowany i niezbyt duży ekwipunek powinno się wcześniej zdecydować na jeden charakter wyjazdu: czy wyczynowy (jak wysokogórskie trekkingi to ciepły śpiwór, własny namiot, itp., jak zmaganie z dżunglą, to żadnej bawełnianej odzieży, ręczniki z mikrofibry, moskitiery), czy raczej softowy ale nadal backpackerski, gdzie wystarczy lekki i mały śpiworek. W każdym razie ja miałem teraz lekki letni śpiworek i wysoko w górach ratowała mnie gruba odzież, a jednej nocy na 4 tys m n.p.m. naprawde mocno zmarzłem mimo grubego ubrania, w dodatku pod przeciekającym wypożycznym namiotem i po całym dniu wspinaczki w deszczu i chmurach… A Grzesiek leżał rozpięty - miał bardzo ciepły zimowy śpiwór…  Na przyszłość zatem najlepiej się zdecydować: albo trekkingi z namiotami (i wtedy wiadomo jaki śpiwór brać), albo zawsze wyłącznie spanie pod jakimś dachem, gdzie w razie czego są jakieś koce…
Jeśli macie jakieś pytania, uwagi - śmiało! Zdjęcia będą wkrótce - jeszcze proszę o cierpliwość

Witam Was wszystkich i od razu przepraszam za dlugi okres oczekiwania na wieści po powrocie do domu. Wrocilem caly i zdrowy (bez tej amerykańskiej grypy - uprzedzając pytania , bez niespodzianek w czasie podróży. Ostatni dzień przeznaczony na Limę (wylot mielismy ok. godz. 20.00) spedziliśmy glownie na plazy miejskiej - w końcu byla okazja na kąpiel w Pacyfiku:) Tak wiec zadnego szczegolnego zwiedzania Limy nie bylo i dobrze - jakos na szczęście nie interesowalo nas lazenie po zabytkach w upalny dzien z plecakami. W czasie podrozy czas przesunal sie do przodu o 7 godzin, gdy wyladowalem w W-wie ok. 21.00 w niedziele to dla mnie nadal byla godz. 14. Dlugo nie moglem zasnac, dopiero ok. 4 nad ranem, a zaraz trzeba bylo wstawac do pracy w poniedzialek. Ledwo ten dzien w pracy przetrwalem i jeszcze ze dwa dni mi zajelo przestawienie sie na nasza strefe geograficzna. Do tego jeszcze kupe zaleglych zadan w pracy (ktore bezwglednie musialem wykonac do konca kwietnia) + kolejne problemy z domowym komputerem (po awarii systemu, przyszla kolej na awarie wiatraczka i matrycy)… tak wiec juz dwa tygodnie jestem bez komputera w domu i mozliwosci obróbki zdjec i przygotowywania pokazu… Stad prosze Was jeszcze o cierpliwosc - niedlugo dam znac kiedy pokaz i gdzie mozna zdjecia ogladac. Pozdrawiam i jeszcze raz dziekuje Wam ze byliscie ze mna !

Melduje sie z Madrytu, gdzie oczekuje na Kasie i Grzesia, ktorzy doleca tu dopiero o 22.30. Dwadziescia minut po polnocy startujemy do Chile! Wreszcie! tyle lat wyczekane marzenie o Andach i Ameryce Poludniowej sie spelnia. Kolejna podroz zycia, na inny kontynent, ale takze do wnetrza samego siebie, na drodze do odzyskania wlasnej tozsamosci i osobowosci…
Michu - czyli niedoszly uczestnik wyprawy bedzie z nami duchem i w sieci: pobawił się w kreatora strony sieciowej i stworzyl Kasi stronkę w internecie! Gdy pojawi sie okazja, Kasia bedzie przesyłać z kafejek internetowych zdjęcia do Micha i będą one przez Niego wkrotce zamieszczane na tej stronce:  http://bellomundo.netii.net/
Cytujac za Kasia:  Gdyby nic się nie działo tam dluzszy czas to są trzy wyjścia:
- albo Michu nie dodał nowych zdjeć
- albo mieliśmy problemy z siecią w Południowej Ameryce
- albo zabłądziliśmy w Andach :):) 
Drodzy, odzywajcie sie do mnie piszac swoje komentarze pod tym wpisem. Bede chociaz wiedzial czy ktos tu zaglada i czy jest sens tu sie odzwywac
Pozdrowienia, na razie z Madrytu (alez to lotnisko jest ogromne!)

12 marca odbyło się nasze spotkanie przedwyjazdowe - oto pamiątkowe zdjęcie z poznańskiej kawiarni i naszych długich rozmów nad kawą, ciastem i mapami Niestety, jedna osoba z naszego team’u była zmuszona zrezygnować (wielka szkoda Michu  Lecimy zatem w trójkę, do Madrytu osobno, a dalej już razem. Cóż, gdy będzie okazja - będziemy się tutaj odzywać i dawać znaki życia

Trzecim, ostatnim etapem naszej wyprawy jest Peru, do którego otwiera nam drogę jezioro Titicaca, najwyżej położone jezioro żeglowne dla dużych statków i zarazem największe jezioro wysokogórskie na Ziemi (230 km długości, 97 km szerokości).  Mocny błękit nieba, granat wody i jasny brąz otaczających jezioro gór to barwy dominujące w jednym z najbardziej niezwykłych miejsc na świecie. Jezioro Titicaca, położone na granicy Boliwii i Peru, to marzenie wielu turystów. Wszak tutaj, według wierzeń Inków, narodziło się Słońce. Następnego dnia, 19 kwietnia planujemy odpoczynek i zwiedzanie niezwykłego miasta Cuzco, nieopodal cudowne doliny Urubamby. Kolejne dni to jeden z żelaznych gwoździ programu: 4-dniowa wyprawa trekkingowa Inca Trail szlakiem starożytnych Inków do Machu Picchu. Dlaczego 4-dniowa? Zwykle dowożą turystów pod Bramę Słońca i szybkie zwiedzanie bez możliwości obcowania z przyrodą, a jest ona powalająca nawet dla najbardziej wybrednych! Rozpoczyna się przy wiszącym moście i witaj dziewiczy krajobrazie!  24 kwietnia z rana samolot do Limy (lub autokar o 23 wieczorem), stamtąd podróż do Pisco (3h) rezerwat Paracas i wyspy Ballestas! 25 kwietnia wylot do domu.

Drugim etapem naszej wyprawy będzie Boliwia. Dostaniemy się tam albo z Calamy albo bezpośrednio z San Pedro - do Uyuni.  Jest podobno możliwość jazdy historycznym pociągiem który w każdą środę wyrusza o 23, w Uyuni jest o 5 nad ranem (autokary jadą 13 h).  Zaczynamy od 3-dniowej wycieczki na salary boliwijskie (solniska, laguny i flamingi). Następnie przejazd do La Paz, stamtąd z Cementerio do Soraty. Tam czekają nas wędrówki przez dzikie i odludne góry w których równie często jak indiańskiego pasterza z plemienia Aymara napotkać można kondory a nawet rzadkie dzikie andyjskie kaczki.Następnie wyprawa do Laguna Glaciar – jednego z najwyżej położonych jezior w świecie (5.038 m.n.p.m.) – przepiękne widoki na Andy, jezioro Titicaca! Wreszcie poprzez Copacobana przedostajemy się do Peru, przy jeziorze Titicaca

Jedną z najfajnieszych ostatnio przeczytanych książek z super praktycznymi radami i wskazówkami dla backpackersów jest Poradnik Globtrotera Beaty Pawlikowskiej. Wiem, że Kasia też obecnie czyta - wpisujmy zatem co nas najbardziej zakoczyło, które rady Beaty uważamy za warte wzięcia pod uwagę itd. Proponuję wymieniać się tutaj także wszelkimi innymi naszymi spostrzeżeniami, propozycjami, przemyśleniami, notatkami, doświadczeniami i nauczkami z poprzednich naszych podróży - które pozwolą nam wszystkim się najlepiej przygotować do planowanej wyprawy. TUTAJ zamieściłem zestawienie ekwipunku, który miałem z Ugandzie rok temu wraz z komentarzami co i jak się przydawało a co nie. Oczywiście w Andy będzie nieco inny zestaw ubrań bo musimy się przygotować na 4 pory roku, w tym nawet na kopny śnieg i -15 stopni - czyli kalesonki, mocne buty trekkingowe (górskie, zimowe), stuptuty, polary itd. - tak jak Piotr vel Cyborg pisze w SWOICH KOMENTARZACH - ubranie na cebulkę…

Pierwszym etapem naszej wyprawy będą północne Chile - główne punkty planu to: przejazd z Calamy do San Pedro de Atacama (oaza leżąca na wysokości 2.440 m.n.p.m.),  rowerowa wycieczka do Valle de Muerte (Dolina Księżycowa) lub wyjazd do Termas de Puritama (32 km od San Pedro) i kąpiele w basenach z gorącymi źródłami, wycieczka mikrobusowa do Doliny Księżycowej i zachód słońca na jednej z najpiękniejszych pustyni świata: Atakamie,  wyjazd do El Tatio – gejzery!
Zapraszam do umieszczania pomysłów i komentarzy nt Chile właśnie tutaj, zwłaszcza Kasię, która podjęła się merytorycznie ten etap przygotować.
Nieco wstępnych informacji o kraju można znaleźć np. na stronach LONELY PLANET czy GEOZETY.pl

A więc stało się - szukałem, szukałem i wreszcie znalazłem możliwość spełnienia mojego kolejnego wielkiego marzenia: otrzymałem propozycję dołączenia do rewelacyjnie zaplanowanej wyprawy do Ameryki Południowej. Decyzja podjęta praktycznie w ciągu jednego wieczoru po zapoznaniu się z programem i wymianie kilku maili z główną organizatorką Pozostała tylko jeszcze zgoda szefa na 3-tyg urlop. Na szczęście termin wyprawy wypadał strategicznie w mojej pracy (tzn. w czasie, gdzie przewidujemy, że moja nieobecność będzie najmniej niekorzystna), dzięki czemu zgodę otrzymałem Bilety lotnicze już mam wykupione - trzeba było się bardzo spieszyć: ostatnie miejsca, bilety drożeją im bliżej wylotu, dolar drożeje… A więc - oto terminy wylotów i planowana trasa wyprawy.